13/02/2018

Ju-Jitsu

Tradycyjnie Ju-Jitsu bywa nazywane sztuką ustępliwości, łagodności, miękkości. Właśnie temu systemowi przypisuje się zapoczątkowanie wielowiekowej tradycji japońskich sztuk walki. Ju-Jitsu było i jest podstawą wielu stylów – tradycyjnych i współczesnych. Np. Sambo, rosyjski system walki, wiele zawdzięcza Judo, a to z kolei bardzo wiele zawdzięcza właśnie Ju-Jitsu. Istnieje teoria mówiąca, że sztuki walki powstałe na bazie Ju-Jitsu rozwinęły jego trzy najważniejsze drogi. Karate rozwijało kopnięcia i techniki ręczne, Judo rzuty i dźwignie, natomiast Aikido wypracowało techniki wykorzystujące energię przeciwnika przeciw niemu samemu.

Niezwykle skuteczne techniki pozwalały na pokonanie nawet kilku uzbrojonych przeciwników jednemu adeptowi Ju-Jitsu. Celem nadrzędnym było zminimalizowanie czasu, energii, wysiłku potrzebnego do całkowitego pokonania przeciwnika. W tym celu kolejni mistrzowie wypracowali bardzo szeroki repertuar technik. Chwyty, dźwignie, uderzenia, kopnięcia, duszenia, trzymania oraz ataki na newralgiczne punkty ciała stały się znakiem rozpoznawczym Ju-Jitsu. Skuteczność ma także swoją podstawę nie tylko w szerokim wachlarzu technik, ale i w stojącej za nimi ogólnej zasadzie: Ju yoku go sei-suru – elastyczną ustępliwością pokonać twardą siłę.

Ju-Jitsu uważa się za sztukę walki będącą istnym rogiem obfitości technik, które dają możliwość tworzenia niezliczonej ilości kombinacji. Co ważne wszystkie one służą tylko i wyłącznie do skutecznej obrony. Wykorzystane w ataku sprzeniewierzają się podstawowej zasadzie Ju-Jitsu unikania konfliktu i stosowania technik tylko w ostateczności i tylko do samoobrony.

Like Us